Najaar 2011

Het programma voor het najaar van 2011 heeft een duidelijk herfstkarakter; we naderen het einde van het kerkelijk jaar. Centraal staan dan ook werken die met gedenken, sterfelijkheid en dood te maken hebben.

Het "Requiem" van de Engelse componist H. Howells geeft met eigen teksten vooral het gedenken een muzikale uitdrukking. De geschiedenis van het werk spreekt al voor zich.

Met de Shakespeare-tekst "Fear no more" in de toonzetting van de Amerikaanse componist Chr. Brown wordt in een wereldlijke context de vrees voor de dood verklankt.

Organiste Līga Vilmane heeft deze keer gekozen voor de samenwerking met Marije Toenink (cello). Samen zullen zij een werk Van Chantal Aubert spelen (Elegie). Uit Vilmanes geboorteland Letland is een composities van Dubra in het programma opgenomen.

Samen met Toenink zal Exicon de uitdaging aangaan in een werk van J. Tavener (koor en cello).

Knut Nystedt: O crux (koor)
Rihards Dubra: Lux confessionis (cello en orgel)
Urmas Sisask: Libera me (koor)
Chantal Aubert: Elegie (cello en orgel)
Chr. Brown: Elegy (koor)
John Tavener: O, Holy One (koor en cello)
Herbert Howells: Master Tallis`s testament (orgel)
Herbert Howells: O, pray for the peace of Jerusalem (uit Four Anthems Nr. 1 voor koor en orgel)
H. Howells: Requiem (koor)

In december nemen we als Exicon deel aan een 4-koren-kerstconcert in de Mariakerk in Enschede. Kamerkoor "Ex Arte" was initiatiefnemer voor dit concert, samen met Kamerkoor "Canteclear" en Kamerkoor "Il Cocodrillo Cante".

Exicon zal o.a. een Adventsmotet van Johann Ludwig Bach zingen. Maar er komt ook een veelstemmig stuk, "The angel Gabriel", met alle koren samen.

Plannen 2012

Voor 2012 hebben wij een nieuw Requiem-programma gepland. Het Requiem van Ildebrando Pizzetti staat dan op de lessenaar samen met andere geestelijke koormuziek van Guiseppe Verdi en Franz Liszt.

Het Requiem van Pizzetti is zeker een meesterwerk te noemen in de a capella koormuziek. Het ten tijde van het componeren (1922/23) nog weinig bestudeerde Gregoriaans heeft grote invloed in het stuk. Pizzetti citeert of verwijst naar Gregoriaanse melodieën. Het werk blijft helder en transparant, ondanks de veelstemmigheid - in het Sanctus wel 12-stemmig - dat aan de oude polyfonie laat denken. Het werk is aan zijn eerste vrouw opgedragen.