Onderstaande recensie van dhr. Masselink stond maandag 14 januari 2008 in TC Tubantia.

Op de late zondagmiddag ademde de serene stilte onder de barokke gewelven van de St. Franziskuskerk in het Duitse Zwillbrock een sfeer van bezinning.

In deze entourage verzorgde het Vocaal Ensemble Exicon een concert met geestelijke muziek onder de titel 'Jesu Dulcis Memoria'. Momenten van overpeinzing en een stil genieten van koorzang wisselden elkaar af. A capella, zonder overdaad: koormuziek in zijn puurste vorm.

Er was in de programmering geen sprake van een specifieke opbouw naar een muzikaal hoogtepunt. Evenwicht, beheersing en loepzuivere meerstemmige zang bepaalden de toon. Klankdiepte werd gevonden in een brede, maar sobere repertoirekeuze.

Een aantal Psalmen in verschillende zettingen en in het Frans gezongen vormden de opening. De strenge maar heldere structuren van de Renaissance waren duidelijk zichtbaar in de vertolking van Psalm 121 van Jan Pieterszoon Sweelinck.

Van de Vijf Motetten van Vic Nees geniet vooral het deel 'De profundis clamavi' een zekere mate van populariteit. Het verheugde de Vlaamse componist dan ook zeer dat Exicon het complete werk zou uitvoeren, zoals hij liet weten in een persoonlijk schrijven. De uitvoering sprak aan door fijne nuances en wonderschone stemwendingen.

Elementen van volksmuziek waren terug te vinden in 'Kristallen den fina' van de Zweed Gunnar Eriksson en 'Taatveti laulu' (Davids Psalmen) van de Estlandse composist Cyrillus Kreek. Ten opzichte van Nees was deze muziek eenvoudiger van opzet, maar door kenmerkende stemkleuringen en etnische invloeden erg boeiend.

Exicon presenteert zich steeds zonder dirigent; de gehele muzikale voorbereiding vindt plaats in een strakke onderlinge discipline. Dat getuigt van hoogstaand vakmanschap!